بديع الزمان فروزانفر

4

شرح مثنوى شريف ( فارسى )

مثل ناى جماديم و خمش بىلب تو * چه نواها زنم آن دم كه دمى در نايم ب 17184 من نخواهم كه سخن گويم الا ساقى * مىدمد در دم ما ز آنك چو ناى انبانيم ب 17234 عاشقان نالان چو ناى و عشق همچو ناى زن * تا چها در مىدمد اين عشق در سرناى من ب 20374 دف منى هين مخور سيلى هر ناكسى * ناى منى هين مكن از دم هر كس فغان ب 21750 تو چو سرناى منى بىلب من ناله مكن * تا چو چنگت ننوازم ز نوا هيچ مگو ب 23512 مرا چو نى بنوازيد شمس تبريزى * بهانه بر نى و مطرب ز غم خروشيده ب 25491 دهان عشق مىخندد كه نامش ترك گفتم من * خود اين او مىدمد در ما كه ما ناييم و او نايى ب 26446 منم ناى تو معذورم درين بانگ * كه بر من هر دمى دم مىگمارى همه دمهاى اين عالم شمرده ست * تو اى دم چه دمى كه بىشمارى ب 28562 / 28563 همچو نايم ز لبت مىچشم و مىنالم * كم زنم تا نكند كس طمع انبازى ب 30374 بدرون تست مطرب چه دهى كمر بمطرب * نه كمست تن ز نايى نه كمست جان ز نايى ب 30161